Home » Lov » “Izoštravanje” psećeg nosa

“Izoštravanje” psećeg nosa

Kvalitet rada psa

Osnovni cilj i svrha pasa je da podignutu divljač i gonjenjem dotjeraju do lovca. Koliko dugo će trebati jednom psu da to i ostvari, i kako će to učiniti, uslovljeno je mnogim faktorima. To su, prije svega, jačina čula mirisa, vrste divljači i terena, vremenski uslovi, navike psa, i još neki drugi faktori. Svi oni imaju uticaj na kvalitet rada psa. Na pojedine faktore čovek, ipak ne može uticati, ili je njegov uticaj mali.

Čulo mirisa

I nos se "trenira"

Tek nakon dvije-tri godine, mladi pas stiče urođenu i oformljenu jačinu svog čula mirisa. Na tu sposobnost čovjek pozitivno utiče, prvenstveno pravilnom ishranom i dobrim odgojem. I obrnuto, nepravilnim postupcima je umanjuje. I preležana bolest može imati odraza na kvalitet čula. Dakle, pravilnom ishranom i zaštitom od zaraznih bolesti možemo psa oformiti sa prirodnom jačinom njegovog čula mirisa.

Pravilnom obukom i navikama možemo uticati na jačinu tog čula koliko to dopuštaju prirodne odlike rase, i “izvući” iz psa maksimum, ali ne i više od toga koliko to njegovo čulo mirisa, njegov nos, ne obezbjeđuje.

Ukoliko poslije dvije godine starosti i redovnog rada, a moguće je i prije toga, utvrdimo da pas “nema nos” ili je njuh vrlo slab, onda ga isključujemo iz rada i reprodukcije.

Uticaj terena

Bitni mnogi uslovi

Vrijeme gonjenja divljači računa se od momenta podizanja pa do poslednjeg glasa na tragu. Sama dužina gonjenja je uslovljena, pored drugih faktora, i vrstom terena na kome pas goni. Ukoliko pas nađe i počne da goni divljač u brdsko-planinskim predjelima, obraslim velikim šumama, treba očekivati dobro i dugo gonjenje. Na to ukazuju prednosti koje takav teren daje. Šuma kroz koju pas goni je puna hladovine, vlažnost je skoro uvijek prisutna, tragovi se najduže i najbolje zadržavaju, jer je isparenje umanjeno, a miris divljači jači i duže prisutan.

Hladovina i veća prisutnost kiseonika u šumi manje isrpljuju psa, nego što bi to bilo na otvorenom i krševitom predjelu. Zato pas i uspjeva da duže i kontinuirano goni podignutu divljač. Ukoliko su tereni, osim šuma, ispresjecani putevima, livadama i manjim naseljima, tada su i uslovi za kontinuirano i duže gonjenje umanjeni. Izlazak divljači na prašnjav put ili prolazak kroz manje naselje stvoriće poteškoće za psa. Tada nastaju prekidi u gonjenju, a ponekad i prestanak daljeg gonjenja.

Kao tereni sa najviše prepreka i najviše negativnih uticaja na duži kontinuirani gon, smatraju se kraški tereni. To su kameniti i suvi tereni, sa malom i sitnom vegetacijom, gdje vjetar i sunce brzo brišu tragove divljači pa je psu izuzetno teško da goni divljač pred sobom. Divljač pravi okuke, zaobilazi neprelazna mjesta provlačeći se kroz sitno rastinje, vrši preskakanje. Sve to primorava psa da uloži maksimum fizičkih mogućnosti, volje, snalažljivosti i posebno njuha, kako bi što duže pratio divljač. Takvi tereni su najbolji za trening pasa od kojih očekujemo maksimalne rezultate, jer iz njih izvlače maksimum potrebnih svojstava za rad dobrog goniča.

Facebook Komentari

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Можете користити ове HTML ознаке и атрибуте: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>