Home » Pčelarstvo » Bogatstvo ili siromaštvo medonosnog bilja

Bogatstvo ili siromaštvo medonosnog bilja

Piše: Petar Ilić

Čak i u nekim stručnim radovima koje su potpisali afirmisani autori iz oblasti pčelarstva piše da u našim krajevima ima toliko pčelinje paše da bismo mogli “prehraniti” osam do deset puta više pčelinjih društava.  Stiče se utisak da imamo toliko medonosnog bilja da samo treba postrojiti košnice i mirno gledati kako vrijedne pčelice donose ogromne količine nektara i polena. Pojedinci se čak plaše da će jednoga dana kada postanemo članica Evropske unije  navatili pčelari iz razvijenih zemalja sa svojim košnicama i “obrati” naše medonosno bilje.

S druge strane, pčelari su sve više rezervisani kada je riječ o bogatoj pčelinjoj paši na našim prostorima. Kada su prošle godine beogradski pčelari bili  u semberskom selu Donji Brodac ugostili su ih dvojica najnaprednijih pčelara. U razgovoru koji je tom prilikom vođen semberski pčelari su im se požalili na nedovoljnu pčelinju pašu. Ispade skoro  da je obim pčelinje paše postao, u neku ruku, limitirajući faktor razvoja pčelarstva u ovom kraju. Uslijedila su poređenja sa pčelinjom pašom u Vojvodini i opšta ocjena je da Semberija nema ni približne uslove kao ravnica preko Save.

Ni suncokreta, ni uljane repice

Uljana repica

U Semberiji se već dugi niz godina ne gaji suncokret kao merkantilni usjev.  Poljoprivredno dobro “Semberija” iz Bijeljine u saradnji sa Naučnim insitutom za ratarstvo i povrtarstvo iz Novog Sada sije svake godine 300 do 350 hektara sjemenskog suncokreta. Neki pčelari tvrde da on dosta slabije medi  od merkantilnog, a ni površina nije baš prevelika. Uljanu repicu poljoprivredni proizvođači uopšte ne siju jer im ne odgovaraju uslovi koje nude prerađivači i otkupljivači ove uljarice. Istina, Poljoprivredno dobro “Semberija” sije nešto uljane repice na svojim površinama s tim što te površine osciliraju jer je to usjev koji treba posijati u avgustu, a posljednjih godina velike su suše pa je sjetvu u to doba godine veoma teško obaviti.

Nema više bagremca

Komasacija u Semberiji je uništila dosta medonosnog drveća, međa i velike površine bagremca pokraj Save. A taj bagremac tako dobro medi. Ne zna da podbaci. Dobijene su nove obradive površine i to je veoma bitno za proizvodnju hrane. Ali, pčelari sa sjetom pričaju o kilometarskim povšinama pod bagremcom.

Braća Milorad i Jovan Ljubojević iz već pomenutog Donjeg Broca  godinama siju faceliju na dva-tri hektara. Opredijelili su se za sortu julija. Kažu da medi čak po mjesec i po dana i njihova iskustva sa ovom medonosnom biljkom su dragocjena. Siju i drugi semberski pčelari faceliju. To se najbolje vidi po količini prodatog sjemena u prodavnici Udruženja pčelara “Semberija”. A Ljubojevići ne samo da siju ovu biljku nego proizvode i sjeme. Kod njih sjeme facelije obezbjeđuju ugledni pčelari iz Bratunca Dana i Dragan Ješić. I puni su hvale. Kažu da im facelija produžava period medobranja i uvećava prihode.

Evodija je čudo!

Evodija

Neki semberski pčelari su se opredijelii da sade evodiju. To medonosno drvo prvi je u Semberiju sa Novosadskog sajma donio pokojni Drago Marjanović i godinama je radio na njegovom širenju. Međutim, neki semberski pčelari nisu otkrili sve tajne razmnožavanja i gajenja ovog drveta,  tako da bi neki vid edukacije dobro došao.

Ako se misli na organizovanu i kontinuiranu proizvodnju u pčelarstvu, gajenju medonosnog bilja će se morati ubuduće da pokloni daleko više pažnje. U Programu razvoja pčelarstva Republike Srpske za period od 2007. do 2015. godine predviđeno je da se u saradnji sa opštinskim komunalnim preduzećima, šumskim gazdinstvima i opštinskim službama koje pokrivaju sektor poljoprivrede radi na uvođenju prakse sadnje medonosnog drveća. Ova sadnja mogla bi se praktikovati prilikom uređenja parkova i zelenih zona u gradovima i prigradskim naseljima i neproduktivnih površina u seoskim naseljima i šumskim područjima.  Kao pogodne kulture naglašavaju se: evodija, madžarski bagrem, japanski bagrem (sofora), lipa i kesten.

Koliko će se efikasno realizovati zadaci, oni koji se odnose na medonosno bilje,  postavljeni u Programu razvoja pčelarstva Republike Srpske za period od 2007. do 2015. godine posebno je pitanje. Ali, da je potrebno sistematsko i kontinuirano raditi na širenju medonosnog bilja, naravno uz pomoć struke i nauke, nije nikakva dilema. Za početak bi vjerovatno dobro došla organizacija  jednog “okruglog stola”, potom izrada studije i tek onda posebnog programa pa njegova konkretna i  efikasna realizacija. Jer, ni ovaj posao ne trpi improvizacije.

Facebook Komentari

2 komentara

  1. Гдје могу набавити сјеме еводије и софоре?

    Далибор Кљајић, дипл. инж.

  2. Poštovani, za sadnice evodije i sofore obratite se Aleksandru Simiću iz Uba, Telefoni: 014/410-308 ili 064/614-75-23.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Можете користити ове HTML ознаке и атрибуте: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>